KUZEY

*Kuzey, 23 Temmuz 2010'da 3,570kg 51cm olarak normal doğumla dünyaya geldi. Son ana kadar annesinin kuvetli inancıyla sorunsuz doğacağına inandık. Doğumhaneden Volkan'ı çağırıp oğlunu kucağına verdiklerinde elim,ayağım titredi ne yanına gidip gerçeği gözlerimle görmeye cesaretim var nede bilinmezlikle bulunduğum yerde dikilmeye devam edebiliyordum. Doğumhanenin önü kardeşimin ve eşinin arkadaşlarıyla dolu hepsi biraz tutuk, hepsi endişeli tuhaf bir duygu bu. Hem çok mutluyum hem de deli gbi korkuyorum. Yaşları büyük olmasa da herkes öylesine olgun, öylesine sağlam duruyor ki... Kalbim deli gibi atıyor ama ablayım işte desteğim, sağlam durmalıyım. Canım annem hala olanlardan habersiz, yüzümüzden okumaya çalışıyor. Bir an gücümü topluyorum her zaman olduğu gibi küçük kardeşimin ablası olarak yanında olmalıyım. Hemşireden aldığı Bebeğini sımsıkı kucağında tutuyor, şefkatle gülümsüyor. Bebişin gözleri açık biliyorum görmüyor ama birbirlerine bakıyorlar işte. Kardeşimle bakışlarımız birleştiğinde gözlerinden yaşlar aktığını görüyorum. Gözlerimizle konuşuyoruz. O yeşil,ela gözlerinde olan bakışını ömrümün sonuna kadar unutmayacağım. Ve Kuzey, öylesine minik ki, öylesine tatlı ki! Ve öylesine güçlü...

Üst dudağı birbirinden ayrı dünyaya geliyor. İlk inceleme de son derece sağlıklı çıkıyor. Damak beklenilen gibi küçük dile kadar ayrık değil sadece ön dişlerde çentik var. Bu en az 2-3 ameliyat daha azaltıyor. Miniğimiz, azimli. Dudağı ayrık olmasına rağmen tüm gücüyle emmek için mücadele ediyor. Damak yarığı da olur diye tedbir amaçlı alınan özel biberonlara gerek kalmıyor. Savaşçımız dudağına rağmen bir şekilde emmeyi başarıyor. Yarık olan taraftaki gö.ğüs için bir sürü metod deneniyor. Sonuçta yastıklarla yükseltip, baba takviyesi ile ikisini de tutmayı başarıyor. Evimiz de bayram havası hakim.. Ama oradan çıktığımız da herkes burukluğunu itiraf ediyor. Annem ağlıyor, babam şaşkın. Öncede söylemeyerek en iyisini yaptığımızı bir kez daha anlıyorum. Hem olmama ihtimali vardı hem de zaten hasta olan annem kafasında kurarak ekstra üzülecekti. Hayal etmek farklı, kucağına almak farklı. Cin bakışlı Kuzey herkesi kendine hayran bırakıyor.

Kardeşim baba da olsa gözüm de hiç büyümüyor. Hep o sokakda oynarken elini tuttuğum, renkli gözlü,sarışın, üstü başı çamur, dizleri yara bere içinde erkek çocuğu..Sanırım hep öyle kalacak..

*İlk fırsatta tedavi sürecini, doktor seçimi, gerçekleşen ameliyatı hakkında bilgi vereceğim. Belki bizim gibi hayatında daha önce adını bile duymadıkları bir rahatsızlıkla karşılaşanlara faydamız olur.